Stichting de Tussenstroom

Dammen met 'n magneethelmpje op

- door Menno Pols GENDT -
"Dat was leip", vat Coen (11) kernachtig samen. Samen met andere leerlingen uit de groepen 7 en 8 van basisschool De Vonkenmorgen in Gendt kon hij gisteren ervaren hoe het is om blind te zijn of met een andere beperking te leven. Even daarvoor heeft Coen, geblinddoekt en gewapend met een blindenstok, een rondje door het lokaal gelopen. "In het begin wist ik nog wel waar ik was, maar toen ik tussen die stoelen door moest was ik al snel de weg kwijt", vertelt hij. De lessen worden gegeven door vier mensen met een beperking. In dit lokaal is John Kuster uit Gendt aanwezig, die vrijwel geheel blind is. De kinderen vragen hem honderduit. "Hoe gaat u naar de wc", wil er een weten. "Gewoon, net als jij hoor. Alleen zoek ik meestal een invalidentoilet, want dat is wat groter. Dan kan mijn geleidehond ook binnen liggen." Het idee voor de lessen is afkomstig van Conny Lotze van de stichting Tussenstroom, die de belangen behartigt van gehandicapten in de gemeente Lingewaard. "De Vonkenmorgen is de eerste school die we bezoeken", legt Lotze uit. "Als de gemeente ons een beetje wil subsidiëren gaan we dit uitbreiden naar alle basisscholen in de gemeente." In de hal leggen de kinderen een parcours af met een kinderrolstoel. Dat valt nog niet mee. Een simpele rubberen mat is al een hele hindernis als je niet gewend bent je op wielen voort te bewegen. De tienjarige Iris moet er van giebelen. Stiekem gebruikt ze haar voeten om vooruit te komen. Ze heeft prima door wat het doel is van de lessen. "Op deze manier voel je eens wat het is om in een rolstoel te zitten. En als je dan later iemand ziet in een rolstoel, dan vind je het niet meer raar." In een lokaal op de eerste verdieping laat Monique Duppen uit Elst de kinderen oefenen met hulpmiddelen voor mensen die hun handen niet kunnen gebruiken. Monique heeft een beschadiging aan het centrale zenuwstelsel en heeft daardoor last van uitval van ledematen. Aan de tafel zitten twee kinderen met een soort helmpje op waaruit een antenne steekt met een magneetje aan het einde. Ze spelen een potje dammen met stenen met een stukje metaal in het midden. "Hartstikke leuk", merkt een van hen op, "maar dan om even te doen. Het is niet leuk als het voor altijd is."